Archive for February 14, 2011

40.Yıl Konseri

Konsere gitmeden önce Kemal, “Zülfü Livaneli’nin sahne performansı o kadar da iyi değildir. Bir adam nasıl olur da bu kadar harika bağlama çalıp bu kadar kötü söyleyebilir, merak ediyorum.” demişti. Konserden sonra ise “İyi ki gittik!:)” dedi. Tek kelime ile muhteşemdi.

 Zülfü Livaneli’nin 15 yıldan beri  Anadolu Yakasında verdiği bu ilk konserde Bostancı Gösteri Merkezi hıncahınç doluydu. 4 kişiden oluşan çok profesyonel bir orkestrası vardı. Kanunun öyle bir melodisi vardı ki dinlerken sanki melek olmuş gökyüzünde uçuyordum. Leylim Ley, Yiğidim Aslanım, Karlı Kayın Ormanı, Eğil Salkım Söğüt, Memetçik Memed, Ah Benim Şair Telaşım, Kan Çiçekleri, Ege ve tabi ki  Ey Özgürlük salonu inletti. Hep bir ağızdan söyledik şarkıları. Çıkışta şarkı söylemekten boğazım ve alkış çalmaktan ellerim ağrıyordu.

Zülfü Livaneli söylediği şarkıların hikayelerini de anlattı. Bestelediği sözlerin sahipleri hakkında da bilgi verdi. Nazım Hikmet, askerlerin kurtuluş savaşında trenle taşınması sırasında raylardan çıkan sesten esinlenip “Memetçik Memed” i yazmış . “Stockholm’de 20’li yaşlardaki biri” diye bahsettiği kendisi de bu şiiri aynı ritimle bestelemiş.  Ayrıca Livaneli, yıllar önce bir tesadüf sonucu Konya’da kendi halinde yaşayan bir şairin, Ahmet Çuhacı’nın, şiirlerine rastlamış. Şiirlerindeki yalınlık, az sözle çok duygu anlatmasındaki ustalık sanatçıyı çok etkilemiş ve onun şiirlerini de bestelemiş. Örneğin “Sevda Değil” in yazarı Ahmet Çuhacı’ymış. O akşam, Çuhacı da herkes gibi biletini almış, gelmiş sırasına oturmuş ve Livaneli’yi dinliyormuş. Işıklar birden ona çevrildi ve bütün salon sevgiyle onu alkışladı. Bir şair için ne unutulmaz bir an! İşte size Ahmet Çuhacı’dan bir şiir:

Benle başlayan benle bitecek tarihimin

Ortasını çoktan geçtim biliyorum

Sana yazmanın başındayım

Ne kadar da sürer bilmiyorum

Mektup yazmak elimde yaşamak değil

Ve sürüyor hayat sürüyüp zincirlerini…

                                                                              Ahmet Çuhacı

Kısacası konser çok güzeldi, çoğu şarkıda gözümden yaşlar boşandı. İnsan neler neler hatırlıyor böyle ezgilerin eşliğinde. Hayatınıza renk katın, sevdiğiniz bir sanatçının bir konserine gidin. Belki siz de benim gibi hep o şarkıyı dinlediğiniz anları tekrar tekrar yaşar, bütün duyguları acısıyla tatlısıyla tüm kalbinizle yeniden deneyimlersiniz.

Sevgiler…