Archive for May 21, 2012

Tepkiler!

Ailemizde yurt dışında yaşayan birisi hiç olmadı. Bu nedenle başlangıçta biraz tepki aldık ama insanoğlu her şeye alışıyor, sanki yorumlar biraz daha olumlu olmaya başladı son zamanlarda. İşte bizimkilerin konuya bakış açısı:

Ninem: “Kızım 5 yetimle bir mağarada mı kalmışsın ki gidiyorsun? Ne var sanki orada, gavur memleketinde? Git de gör bak neler olacak. Çok pişman olacaksın, ninem demişti diyeceksin. Ama siz söz dinlemezsiniz ki, aferin aferin git!!!”

Annem: ” Bana bu konudan bahsetme!”

Babam: “Kızım bak, ileride bir gün kızların evlenir. İstanbul’dan bir telefon açarlar: ‘dede, dayı gelin! Eşim bana şöyle şöyle yapıyor’ biz de atlar gideriz adamı döveriz filan… Bak orada sahipsiz kalırsınız, bence gitmeyin!”

Teyzem: “Veso, bak siz ciddi ciddi gidiyor musunuz? Etrafta ne kadar mantıklı, akıllı ve aklı başında insan varsa sizin gidişinize ‘iyi’ diyor ama ben ne bileyim, hayırlıysa olsun hayırlı değilse Allah hayırlı maniler versin diye dua ediyorum.”

Ablam: “Git bak Dilşah’ı üniversiteye senin yanına göndereceğim!”

Kardeşim: “Ablacığım bu senin kişisel menkıben. Sen boşuna İngilizce öğretmeni olmadın, boşuna gidip İstanbul’da yaşamadın. Herşeyin bir sebebi var ve artık gidip orada kaderini göreceksin.”

Rahmetlik dedem ise yaşasaydı eminim şöyle derdi: “Yavruum, kadere inanan keder görmez! Hakkında hayırlısı!”

Amcam: “Allah’ın dediği olur!”

Gördüğünüz gibi tepkiler çeşitlilik gösteriyor. Ancak dediğim gibi son zamanlarda yakınlarımız gidişimizi kabullenmeye başladılar. Sanırım insanlar “herhalde bir bildikleri vardır”  diye düşünmeye başladılar. Peki gerçekten bir bildiğimiz var mı? Yakında…

 

Why Australia?

When we decided to move to another country Australia seemed to be the best country for us. Of course for other needs there are other countries but what we were looking for was briefly: peace. Australia is very far from Turkey but hopefully via skype and other coming technological improvements, we will feel less yearning than people used to feel 10 years ago. We are also fascinated by the fact that Australia is a truely multi-national country. In this tolerant country, you can enjoy learning about different cultures and at the same time maintain -most of- your own traditions as long as they don’t disturb others.

Antiviral

Neden Avustralya?

Bizim gibi çoluk çocuğa karışmış, 30’lu yaşların ortasına doğru giden aileler için yeniden bir yaşam kurulacak ülkelerin sayısı bir elin parmaklarını geçmez: Amerika, Kanada, belki İngiltere ve Avustralya. Kanada bizim gibi sıcak iklim sevenlere pek güneşli günler vaad etmiyor. Üstelik duyduğumuz kadarıyla mesleki açıdan bilgi ve tecrübelerimizi saydırmak bir hayli zahmetli. Oldu da saydırdık, iş bulmak bir sorun oluyormuş. Amerika ise tamamen prensip olarak gitmeyi istemediğimiz bir ülke. Aslına bakarsanız benim o taraklarda pek bezim yoktur ama Kemal oldum olası sevmedi Amerika’yı. Bana da çok karışık, suç oranı yüksek, geleceği pek de parlak olmayan bir ülke gibi geliyor. İngiltere’yi, yıllar önce orada kısa süreli kaldığım zaman çok beğenmiştim ve “buraya yerleşmeliyiz” filan demiştim kendi kendime ama hava çoğu zaman kapalı, yağmurlu ve en önemlisi ekonomisi nedeniyle iş bulmak çok zorlayıcı. Bütün bu anlattıklarım bir yana, aslında biz Avustralya’yı seçerken önce neyin özlemini çektiğimizi düşündük. Ne istediğimizi ve aradığımızı bilmek seçim yapmamızı kolaylaştırdı.

Çocuklarımız doğa ile iç içe olsun, geniş, parklarda, bahçelerde, alanlarda doya doya çocukluklarını yaşasınlar. Şehir düzenli, insanlar birbirlerine saygılı olsun. Hayat koşturmacadan ibaret olmasın, ailemize ve kendimize ayıracak zamanımız olsun. İleride azınlık olduğumuz için dışlanmayalım, ırkçı düşüncelerin kurbanı olmayalım. Çocuklarımız kaliteli eğitim alsınlar, öncelikle sahip oldukları becerileri keşfedilsin, kendileri ile barışık, mutlu bireyler olsunlar. Bizce bütün bu istediklerimizi bulabilecek bir tek ülke vardı: Avustralya! ama o da  ÇOK UZAK!!!

Bir karar vermek zorundaydık, “uzaklığı göze alırız” dedik. Peki aileler ne dedi? Tepkileri nasıldı? Yazacağım…

Gidiyoruz- Hoşçakal İstanbul!!!

Aylardır süren koşuşturma ve uğraş nihayet sonuç verdi. 9 Temmuz’da ailecek Melbourne’e gidiyoruz. 2 yıl sürecek olan bir master programına kabul edildim ve “Applied Linguistics” ( Uygulamalı Dilbilimi) çalışacağım. Sonunda ne olur, ne biter bilmiyoruz ama şu anda sadece bu büyük değişikliğin heyecanı ile yanıp tutuşuyoruz. Sevdiklerimin ilk çırpıda sorduklari soruları ve cevaplarımızı aşağıya sıralamak istedim.
Eşin iş buldu mu? – Bulmadı, orada is arayacak.( Dualarınızın ne kadar etkili olduğunu nihayet görebileceğiz- haydi teyzelerim tesbihinize kuvvet:))
Çocuklar? – Orada okula yazılacaklar. İpek Ocak ayında ilkokula başlayacak, baba iş bulursa Defne de kreşe gidecek.
Ev? – İlk zamanlar okula yakin apart denilen eşyali küçük bir yerde kalacagi ve ayni zamanda kiralik ev arayacağız. Ev bulunca da yavaş yavaş eşyalar alıp döşemeye çalışacağız.
Sen?- Ben üniversiteye gideceğim, yeniden öğrencilik! Master programı olduğu için ders programı esnek.
Buradaki eşyalar? – Araba, motor ve evimizi satıyoruz! Eşyalarımızin da birazını dağıtacak, birazını satacağız.
Ne zaman karar verdiniz? – Yurt dışı tecrübesi edinmek evlendigimizden beri aklimizdaydi. Avustralya’ya gitmek fikri ise Kasım ayı gibi içimizde depreşti.
Sonra ne yapacaksınız?- Allah Kerim’dir. Ben plan yapayım da, Rabbim yukarıdan bakıp gülsün mü? Önce bir gidelim, yaşayalım, karar veririz herhalde…
Peki neden Avustralya?- Onu da sonra anlatırım… Bir dahaki yazıyı bekleyin;)

20120518-214558.jpg

Entocort

GARAGE / YARD SALE in ISTANBUL!

Hi all,

Leaving the country soon and must decide whether to sell or transport these  excellent-condition house appliances. You can find everything you need for a house. So it is your chance to strike a great bargain. Some of the things for sale are:

Microwave oven, Normal Oven, Cooking Utensils, Fruit and Vegetable juicer, Turkish coffe maker machine, Bread making machine, Mixer,a very hand and decorative kitchen cupboard,and all of other kinds of kitchen stuff…

Dining table, chairs, sofa, armchairs, curtains, carpets, wardrobes, etc. anything you can think of…

All stuff must go!

They are all very well-maintained and clean, in a good condition. Come and see before you buy anything from a spotçu because they really make you pay a lot.

Please contact for a visit or for any details: vesileyilmaz1@gmail.com

Bütün ev eşyamızı satıyoruz. Yurt dışına gittiğimiz için bir evin ihtiyacı olabilecek ne varsa SATILIK! Spotçulara gitmeden önce gelin, bakın. Hepsi temiz, çok iyi durumda. Bu şansı kaçırmayın.

vesileyilmaz1@gmail.com

 

IELTS

As you can understand from one of my entries below I was practicing for IELTS writing exam. I took it today in the 20120510-144330.jpgmorning. Now after a couple of hours I will be having my interview for speaking part. I think I couldn’t do very well in the first task of writing but anyway what happened happened. Let’s look ahead to happy days:) hopefully…

 

I learned the results:

Speaking 8.5, Reading 8.5, Listening 8.5, Writing 6.5 🙁

Overall:8

I need to wirte more English posts I think…

 

Preperation

So, to start with our Australia adventure, i need to explain what we did at the beginning. First I searched for suitable master courses. My aim was to study PhD but representatives of Australian universities who I met and discussed told me that normally it is a long and detailed process to find a suitable supervisor and most people start a masters degree and make contacts there to pursue their studies further. I applied to University of Western Australia for the Education and Applied Linguistics majors but then I ended up with this letter and later found out that there has been a problem with the payment of application fee and actually they couldn’t withdraw the money and I thunk that may be the reason of rejection. My education consultant was planning to move to another city and he didn’t tell us about it at the beginning. This caused lots of problems later on. He gave us some brief information about the cities and application process. I started to gather documents for application. I had to visit all of the schools that I worked for and 2 universities that I studied and asked them for a reference letter. Some instructors and principles had already retired, some had gone to work other schools so getting these documents was very painful. Finally the reference letters were ready and I had to write an expression of interest letter for the schools that I was applying to… To be continued…

Change!

20120510-143541.jpg

This is the story of my simple life. This is where everything changes. I am an English teacher, 32 years old and I have two daughters. Istanbul, this beautiful city is now a place for us to be remembered in the memories. We have had enough. Actually I and my husband have jobs here. We have a car and a house,we sometimes go for a ride on our motorbike. More or less we have everything. One can bear this life easily but we said stop! This is not what we want. Children need a safe,green place and clean environment to play as they are very young now. We shouldn’t be spending 1-2 hours in the traffic everyday instead of spending quality time with them. Also we really want to experience life in Australia for a while. An idea grew up in our minds day by day and now we are there. We move to Australia for a couple of years:)
I will be writing about this adventure from time to time. I also want to keep a kind of diary of the events and feelings that we encounter while going there. So we applied for our visas and hoping to hear from the embassy soon… Anxious waiting periods one after another…

Australia Adventure

As Yılmaz family, we are on the verge of one of the biggest changes of our lives. We will move to Melbourne for four years in July, 2012. I will discuss our motives for doing so along with the risks that we dare to take. But before that I shall give you a brief history of our background.

I am 32 my husband is 39 years old. We got married about 11 years ago and we have 2 daughters who are 4 and 6. I work as an English teacher and Kemal is an IT Project Manager. We both come from traditional Anatolian families however the way we look at the world differs from the way that they look. What makes us different from our parents is the power and willingness to take risks and pursuit our dreams. As Walt Disney says, “All of your dreams can come true if you have the courage to pursue them.” The idea behind this sentence turned out to be the motto of our lives and we believe that the biggest failure in the world is the failure to try.

Australia seemed to be a nice country for us to pursuit our dreams due to lots of advantages that it has . First of all, the beautiful land with lots of sunshine as well as the abundance of outdoor activities made Australia our first preference. Additionally, because Australia is famous for giving high quality education not only at the universities but also at the primary schools which follow a very well-developed curriculum, I feel very relieved for my education as well as kid’s education. Actually this is linked with another advantage of Australia. Strong curriculum and education makes the land an attractive destination for the international students who decide to make the country their home and stay there after graduation, too. As a result of this Australia it is a multi-cultural country and thus my kids won’t be the only non-Australian kids in the society. Moreover this diversity of cultures will hopefully help them become global citizens.

Despite all of the advantages, undoubtedly we will have some problems as a result of this decision. For instance we will not have our nanny with us and we will surely feel the help of an extra hand. Furthermore we will not have a regular income such as our salaries but regular expenses like the university fee, kids’ schooling expenses, etc. Thereby we may have some financial problems. Lastly and surely we will miss our friends and family a lot. These are some of the risks that we take.

To sum up, we are aware of the fact that it won’t be easy but hopefully it will worth it. After four years, we will be coming back to the country with a postgraduate diploma, a deep understanding and appreciation of different cultures, the satisfaction and experience of having overcome this challenge. I wish God stays with us and he blesses us in this tough adventure.

 

Indocin