Archive for December 11, 2012

Staj

Geçtigimiz hafta sonu İpek’in okulundan BJ’in dogum gunu partisine cagrilmiştik. Burada insanlar dogumgunlerini genelde parklarda yapıyor. Bu arkadas da pastasını boregini almıs, parka gelmişti. Cocuklar hediyelerini verdiler, mum uflendikten sonra da çimenlikte, parkta oynadılar. Oradan cıktıktan sonra burada daha once hic gitmedigimiz bir yer kesfettik. Buranın marinası! Bayagi büyük ve senlikli bir yerdi. Çocuklar için de ozel plaj bile vardı. Orada bir parkta Nuraylarla bulustuk, “Aussie barbecue” yapıp sohbet ettik. Pazar günü Mandjar Market vardı. Oyle işte gecip gidiyor gunler. Subat ayında Avustralya onlisans diploması Cert3 almak için bir okula staja gitmeyi bekliyordum, ilgili kız bana daha erken staj ayarlamıs ve dün Riverside Primary School’a gittim ve stajıma orada basladım. Kac gun kac saat gidecegim daha bilmiyorum, kıza mesaj yazdım, aradım ulaşamadım, oyle kafama gore takılıyorum iste. Ogretmen yardımcısı olarak birinci sınıfların dersine giriyorum. Gozlemlerim: Sınıflar cok geniş, dagınık diyebilecegim boyutta her yerde bir seyler asılı. Her turlu boya alet edevat fazlasıyla mevcut. Bizimki gibi formal bir ders anlatımına rastlamadım, cocuklar ogretmeni cok iyi dinliyor ama yanlısları duzeltme konusunda filan ogrencilerin uzerine hic gidilmiyor. Herkes oyle kabul edilmiş, birinci sınıfın sonunda uzun uzun hikayeler yazabiliyorlar tabi bazı spelling hataları ile. Ogretmenler parmak arası terlik ve kapri pijama altı gibi bir sey ile gezebiliyorlar, kimisi de şık, tamamen kişiye baglı. En cok dikkatimi ceken sey ogretmenlerin ve kimsenin kendisini canı çıkasıya kadar yormaması. Bu size garip gelebilir ama meslektaslarımın nasıl calistıklarını biliyorum. Ogretmen elinde muzu ve kolası ile derse girebiliyor, bir yere gidiyorlarsa sandalyeleri ogrencilerine tasıttırıyorlar. En onemlisi kimse sinirlenmiyor, bagırmıyor, bu davranısını tenefuste oturup dusunmek ister misin? diye soruyorlar. Ders konusunda cocukları hic sıkmıyorlar, zorlamıyorlar. Bu pek hosuma gitmedi hangi Turk aile ile konussam bizim sistem mufredat cok daha dolu bunlar hic zorlamıyorlar diyorlar. Bugun staj yaptıgım okulda end of year show vardı: CD yanlış caldi, danscılar surekli birbirlerine carptılar, jimnastikciler durmadan dustuler, sarkı soyleyenler guldu, sozleri unuttu falan filan 10-15 performans gordum, ya biri ya ikisi iyiydi. Yine de kimse takmadı, nasıl bir memleket burası anlamıyorum, hiç bir seye takmıyorlar, peki neye takıyorlar? Dusunup duruyorum.
Kızımın da bugun Kindy’den mezuniyeti vardı, babası gitmiş resimler cekmiş, pastalar filan yemişler. Canım İpek’im, portfolyosunu da almıs getirmiş, kızım cok iyi uyum saglamıs, gurur duydum. Defnem de her gun ben bugun okula gidecek miyim diye soruyor, heyecanla o gunun gelmesini bekliyor. Bugun kızlar 5 bucukta kalktılar, o yuzden hepimizin gozunden uyku akıyor. Bir yandan da Mandurah Marbling sayfasını duzenliyorum, şimdilik hepinize iyi geceler, sevgiler:)