Archive for October 8, 2014

Ozet

Farkindaysaniz artık başlık bulmakta zorlanıyorum. Aklımdaki iki satırı yazıya dökmek birincil amacım, edebi olması aslında pek de umrumda degil. Hislerim, yaşananlar ve kızlarımın büyüme süreçleri ile ilgili notlar benim icin cok önemli. Umarım onlar da büyüdüklerinde bu satırları okumaktan zevk alırlar.
Bugun de sehire gittik, city playground pass çerçevesinde aktivitelere katıldık, müzeye gittik. Bir Cafe’de oturup gelen gideni izlerken hayatımda yaptıgım rekor seviyesindeki bu uzun atlama icin kendimi tebrik ettim. Burada yaşadığım icin cok sansliyim! Gözle görülmeyen o kadar ufak seyler aslında oyle büyük fark yaratıyor ki, toplum bir anda şekilleniyor; en modern, en medeni, duyarlı, demokratik, insan merkezli bir çizgiye dogru evriliyor. Bu sehir cok guzel ve burada yaşadığım icin ( her ne kadar ailemi özlesem de ) cok cok sansliyim.

Bugun kızlara uyumadan once dua etmenin öneminden bahsettim, ihlas’i benden sonra tekrar ettirdim ve dileklerimizi dillendirdik. Ipek yarı yolda “Allah’ım bizi sevdiklerimizden ayırma” dediğimiz yerde ağlamaya başladı. Endonezya’ya giden yakın arkadaşı Yagmur’u cok özlediğini söyledi. “Bizi iyi insanlarla karşılaştır” bölümünde ise hayatımıza Yagmur gibi nice guzel arkadas girsin diye dua ettik. Defne ise cok film bir kız! Hiç anlatamam, her mimigi her hareketi cok farklı. Dua ettikten sonra cok konuşmaya başladı bir türlü uyumayacaktı. Duadan sonra hemen uyumalısın dedim. Neden diye sorunca peri tozu gibi bir Nur’un yüzüne geldigini ve konuşursa dokulecegini uydurdum. Yüzünde bir maske varmış gibi ihtiyatla hareket ederek yastığa koydu basını. 10 saniye icinde uykuya daldı. Keske bir yolu olsa da bazı anları her detayiyla hafızaya kaziyabilsek ve hiç unutmasak. Ne zaman bir nefese, biraz güneşe ihtiyac duysak o ana geri donebilsek… Canım kızlarım benim, iyi ki varsınız…

Perth teki keşiflerim devam ediyor. Bugun dalı ile (Yunanistan’dan) gelmis adacayi gördüm Kakulas Brothers’da. Ayrıca çemen tozu da varmış. Bir de kus burnu reçeli. Bu dükkan zaten aşmış durumda, icinde ne ararsan var.
Simdi Omid Djalili’nin Hopeful isimli kitabını bitirmeye çalışacağım. Benim cok hoşuma gitti, tavsiye ederim.
Hepinize iyi geceler…