Archive for April 23, 2015

Gecen gun kizlarimizin eski videolarını izledik. Ne kadar küçüklermis buraya geldiğimizde! Zaten bizi getiren de o oldu herhalde . Büyüdüklerinde su akar yatagini bulur misali insan o kadar da takmiyor ama küçükkenki sıcacık sevgileri, gülücükleri, peltek konuşmaları, insana bunlar icin herseye deger, dedirtiyor. Doğanin içimize koyduğu ana-babalık duyguları ile insan kendini cok güçlü hissediyor. 

Facebook’ta dolaşan bir dilek/ dua var, bana ummadığım sevinçler yaşat! diyor. Bu gunlerde sanki oyle seyler oluyor, ufak tefek ama guzel. 

Okulda isler daha iyiye gidiyor. Veliler, diğer öğretmenler ve cocuklar ile artık birbirimize alışıyoruz. İngilizce konuşurken ne söylediğime dikkat etmeye başladığım anda saçmalamaya veya tıkanmaya başlıyorum. Başkaları icin sorun bile olmayan soz alma, konuşmaya girip – cıkma, vedalasma veya ayak ustu hal hatır sorma benim ve eminim ana dili İngilizce olmayan herkes icin günlük yaşamda sürekli yolumuzu / boğazımızı tıkayan bir engel. Asmak mümkün degil ama alışmak mümkün. Ben de boyle bir öğretmenim iste, Peppa pig’deki ogretmen gibi aksanim var:))

Su anda Defne piyano dersinde, ben de fırsattan istifade yazıyorum. Burayı seviyorum. Hayat o kadar da yorucu degil. Temiz parklar, bahçeler, dükkanlar, havuz, piyano dersleri, kutuphane vs. yani basında. Tek sorun, bugun dogum gunu olan ablanın yanıbaşında olamaman.