Archive for December 10, 2018

Cuma gunu nihayet imzalar atildi. Evimizi aldik. Acayip stresli bir surec yasadik. Mortgage Lender’i Costco Finance’in web sitesinden sectik. Rankingleri yuksek olan bir mortgage lender ile calisalim dedik hem de dusuk kredi notumuza ragmen bize en uygun krediyi veren yer olsun istedik. Derken out of state bir mortgage lender sectik. Adam ilk basta closing’e pesinat dahil 33 bin dolar getireceksiniz dedi, sonra mesaj atti hayir 22 bin dolar getireceksin dedi. Bizim ilk basta paramiz cikismiyordu ve 33 bin dolar bulabilmek icin closing i ertelememiz lazim dedik. Bizim emlakci saticinin emlakcisina bunu soyleyince o kadin sinirlenmis, telefonu yuzune kapatmis falan filan. Sonra bu rakam 22 bine dusunce problem yok closing i 7 aralikta (daha onceden belirledigimiz tarihte ) yapalim madem dedik. Mortgage lender 4 Aralik Carsamba gunu aradi, rakamlari gozden gecirdik, closing’e 29 bin getirecksin dedi. Haydaaaa, son anda guzel bir gol yedik. O anda Kemal Green Bay’de bir yildir uzerinde calistigi proje artik aktive ediliyor ve 2 hafta boyunca gece gunduz calismasi lazim. Adam bir yandan projedeki islerle ilgileniyor bir yandan bankaci ile konusuyor. Bankaci dedi ki bize Title company ne derse biz onu yapiyoruz. Emlakcimizi aradik. O Title company ile konusmaya basladi. Meger 8 bin dolar civari bu evin yillik vergisi varmis. Satis oluncaya kadarki vergiden ev sahibi sorumlu yani yil sonunda oldugumuz icin bu verginin yuzde 90 ini ev sahibi odeyecek.  Title company bu vergiyi bizim odeyecegimizi dusunerek yanlis bir hesaplama yapmis, sonra ev sahibi zaten odemis o zaman da bizden bu krediyi cekmis. Siz nasil bu konudan hic bir sey anlamadiysaniz, valla ben de hic bir sey anlamadim. Sonucta arkadas, bir yanlislik olmus, rakamlar bu yuzden bir asagi bir yukari cikmis. Sozu edilen para da 300 -500 dolar olsa tamam hallederiz ama 8 bin dolar birden oynuyor. Gelin bizdeki telasi stresi dusunun. Neyse Allah’im hakkimizda hayirlisi olsun deyip elimizde avucumuzda ne varsa verdik. Cuma gunu imzalar atildi, anahtari aldik. Insan sevinir degil mi ev alinca? Bendeki duygu daha cok borc altina girdigimiz icin olusan korku, endise, panik, huzursuzluktu. Evin adresi 19310 Glenn Kerry Drive, Brookfield. 485 bin dolara aldik (borca imza attik diyelim). Emlakci masrafi, tapu masrafi, evin onarimini yapma masraflari dusulunce evin sahibinin cebine 440 bin dolar girdi. Ev sahibi 87 yasinda assisted living’de (luks bir huzurevi gibi bir yer) yasayan bir teyze. 6 cocugu varmis. Esi ile birlikte 37 yil bu evde yasamislar. Cocuklarini buyutmusler. Sonra esi vefat etmis o da Assisted Living’e  tasinmis. Ev cok kaliteli malzemeden yapilmis ama tahtalari dolaplari kapilari filan eski model. Ipek eve bakinca, Anne ben bu evi cok sevdim ama modernize etmemiz gerek, dedi. evet kizim aslinda hepimiz ayni seyleri dusunuyoruz, dedim. Gel gor ki su anda bizim hedefimiz bu evin odemelerine ayak uydurabilmek. Avustralya’da bize refinancing ile yardimci olacak adam ortadan kaybolmustu, hatirlarsaniz. Hala ne bir ses ne bir seda. Telefonlara cikmiyor, ona attigimiz mesajlari bile okumamis (whatsapp’dan oyle gorunuyor). Sonra da biz baska bir mortgage broker bulduk, isleri onunla yurutmeye karar verdik. Oradan haber bekliyoruz, para gelince pesinat icin aldigimiz borclari odeyecegiz.

Bu kadar buyuk olaylar benim bunyeye fazla geliyor. Ben azicik asim agrisiz basim misali; kucuk hayalleri olan bir insanim. Biraksalar ne uzanan ne kisalan insan modeli yani… Asiri duygusal, sogukkanliligini hemen yitiren biriyim. Gel gor ki Allah dagina gore kar veriyor. Kemal benim oteki yarim. Ondaki cesaret zaman zaman beni de harekete geciriyor. Neden olmasin, diyor. Hayata bir kere geliyorsun; sen bu adimi atmazsan kimse sana bu evi vermeyecek. Ilk baslarda biraz zor olacak ama zamanla kendimizi ayarlayacagiz, ayagimizi yorganimiza gore uzatip odemelerimizi oyle hesaplayacagiz diyor. Felaketler kutuphanesinde binlerce kaynagi olan ben ise, ya soyle olursa ya boyle olursa diye arada bir sizlansam da Kemal kisaca, dusunme boyle seyler diyor. Kaygi hic almadigin bir borcun faizini odemek gibidir, diyor. Bu senaryolarin hic biri henuz olmadi. Olursa bir yolu bulunur diyor.

Kisacasi arkadaslar artik burda bir evimiz var; eski model ve ninelerin evi gibi ama misafirimiz olursaniz kendinize ait bir yatak odaniz ve banyonuz olacak.

Cumartesi gunu once Turk arkadaslarla bulustuk. Aksamina da SriLanka’li bir arkadasin evinde organize ettigi bir Noel partisine davetliydik. Resimleri instagram’dan gorebilirsiniz. Degisik insanlarla tanistik, acayip muhabbet ettik. Yurt disinda ozlemini cok cektigim bir seye , hic ihtimal vermedigim topraklarda Amerika’da rastladim. Yabancilarin size kapilarini acmasi ve boylesi sicak bir karsilama. Bu grup cok international bir grup ama arkadasimin esi Amerika’li. Effortless dedikleri cok eglenceli bir aksam oldu. Eve cok mutlu geldim. Onlari tanidigim icin cok mutluyum.

Kemal Pazar gecesi yeniden Green Bay’e gitti. Bizde artik rutin haline gelen baba gidince hastlanan cocuk gelenegi gene bozulmadi. Defne ateslendi ve kendini iyi hissetmiyor. Onu bugun doktora goturmeyi dusunuyorum. Doktor demisken, hic ummadigim yerden 480 dolar saglik faturasi geldi. Sigorta Mamografiyi tamamen karsilayacagiz demisti ama kagit uzerinde oyle gorunmuyor. Fark cikmis. Bir de hiz cezasi yedik yaklasik 300 dolar da oraya gidecek. Bu yazi bol rakamli bir yazi oldu. Umarim sizi bunaltmamisimdir. Ne hava atma, ne de baska bir artniyetli dusuncem var. Kendime not dusuyorum, yazdikca rahatliyorum, dunyanin neresine giderseniz yasamin gailesi hic bitmiyor, belki de size bunu gostermeye calisiyorum. Bu da gelir, bu da gecer , soz ucar yazi kalir… Mutlu gunler!