Dun gece agir bir ameliyat gecirecek bir buyugumuze moral gecesi olsun diye bir araya geldik. Bir cok dost Kezi ablamizin evinde toplandik. Iki saz ve bir gitar, cerkez tavugundan tutun iskembe corbasina kadar turlu turlu meze ile masayi donatan tatli ev sahipleri ve ortak kaderin bir araya getirdigi icten arkadaslar… Gecenin unutulmaz olmasi icin her sey tamamdi. Biz artik 2,5 yili arkada biraktigimiz icin yavas yavas eskilerden sayilmaya baslamistik. Bizden sonra gelenlere dilimiz dondugunce tecrubelerimizi anlattik, dusuncelerimizi paylastik. Koyunun olmadigi yerde keciye Abdurrahman Celebi derler; ben de bu sesimle kotunun iyisi olarak Turkulere eslik ettim. Kimi dertli, kimi oynak nice sarkilar soyledik gece yarisina kadar. Gecenin seref konugu kendini cok iyi hissetmedigi icin fazla kalamadi ama onlarca insan tum kalbiyle ona sifa diledi. Her defasinda beni en cok etkileyen sey bizi bir araya getiren duygular. Sanirim hepimiz vatani geride biraksak da kokumuzden kopmak istemiyoruz. Iyi veya kotu bir olayda bir araya gelerek birbirimize destek olmaya calisiyoruz. Ayni kafadan olan dostlarin olmasi guzel bir sey 🙂
Pazar gunu ise temizlikle gecti. Sabahtan bu saate kadar surekli donup durdum. Aylarca yavas yavas biriken ivir zivir, esyalar gun geliyor dolaplara sigmiyor. Cozumu esyalari azaltip elden cikarmakta buldum. Ozellikle de cocuklarin esyalarini canta canta attim veya birilerine vermek uzere kenara ayirdim. Surekli olarak temiz, toplu ve duzenli bir evi cok ozluyorum. Disaridaki daginikilik ozellikle Montessori egitimi almaya basladiktan sonra beni cok olumsuz etkiliyor. Iki cocuk, buyukce bir ev, bahce ve tam zamanli bir is ile bu hayalimi gerceklestirmek icin bugun sabah 9 aksam 9 arasi surekli calistim. Sonucta ne oldu derseniz, HENUZ dagılmamıs bır ev ve hafta sonu nasıl gectı yaa dıye dusunen yorgun bır anne:)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *