Mum, sometimes when I watch a show or something on TV and someone gets angry. I get to think that it is my fault. But I know it is not.

Defne soyledi bunlari. Az once. Bir bicak gibi saplandi sozleri yuregime.

Onu cok iyi anliyorum. Oldukca yaygaraci ve ufak tefek kavgalarda cadi gibi olusundan ama is ciddiye binip de gercekten onemsenecek birseyler oldgunda bir anda pisiriklasip sessizce kosesine cekildiginden…

Ben de aynen onun gibiyim. Herseyin benim sucum oldugunu dusunurum.

Soylediklerime ve yaptiklarima cok dikkat etmem lazim. Bu berbat duygu yuva yapmadan kizimin icine ondan kurtulmamiz lazim.

3 comments

  1. Devrim says:

    Canım acaba Avustralya’da fazlaca önemsenen good manner eğitiminin Defne’de böyle bir psikoloji yaratmış olması mümkün mü? Hep etrafındaki insanlara karşı nezaket göstermek ve bunun onlar tarafından takdir edilmesi ya da edilmemesi çocukları strese sokar mı? Bilemedim, çünkü Defne çok şen şakrak, mutlu bir çocuk. Yüzünden gülümsemesi ve muzurlukları eksik olmaz ki onun benim gözlemlediğim kadarıyla.

  2. Vesile says:

    Hakli olabilirsin Devrim, bilmiyorum. Cok etkilendim o oyle deyince. Bir de bu aralar dogan cuceloglu izleyip duruyorum, guilt kicked in!

  3. Devrim says:

    Bir anne olarak öyle bir konuşmadan etkilenmemek mümkün değil, seni çok iyi anlıyorum. Ama bloğunu baştan sona okuyan ve seni tanıyan herkes gibi sizleri çok seviyoruz, birazcık da tanıdığımızı sanıyoruz. Sen çok ilgili, mükemmel bir annesin.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.