11 yasinda olmak basli basina bir zorluk. Ne kucuksun, ne buyuk. Bir tarafin cocuk parkindaki oyuncaklara binip deli gibi eglenmek istiyor, diger tarafin acaba bakan izleyen var mi, baskalari ne der diye dusunuyor. Makyaj yapmak istiyorsun ama makyajli suratindan utaniyorsun. Vucudundaki degisiklikler, sakarlik, sabah kalktiginda burnunun ortasinda bitivermis sivilceler de her seyin tuzu biberi oluyor. Boyle bir ruh hali icinde, hele de biraz ozgunsen acimasiz eglenceleri icin av arayanlarin oltasina takilman cok kolay. Ipek, kucukkenki ogretmenlerinden esinlenerek sacini hep asimetrik kestirmek istemisti. Sol taraf onlere dogru uzun arkalar kisa. Kimlik arayisi ve imaj olusturma doneminde Ipek her ergen gibi cesitli seyler denedi. Avustralya’da hava cok sicakken kulaginin ustunden baslayarak ensesini tras ettirmis, sacinin sadece ust kismini uzatmisti. Simdilerde ise percemi ile yuzunun bir tarafini kapatmaya basladi. Oyle ki Ipek’i bu aralar hep tek gozlu olarak goruyoruz. Bize gore gelip gecici bir heves; herkesin deneme yanilma yontemi ile kendine yakisani test etmeye hakki var. Baskalari icin ise bu dalga gecme malzemesi. Baskalari dediysem yabancilar degil. Burada tanistigimiz Turk bir arkadasimin kizi. Iyi niyetle ve tatlilikla baslayan iliskiler bazen sarpa sarabiliyor. Su anda Ipek ve o arkadasimizin kizi ayni okulda. Ortak dersler aliyorlar. Ipek, kizin elini agzina kapatip Ipek’e bakarak yanindaki baska bir cocuga fisildamasina cok aliniyor. “She is spreading rumours about me!” diyor. Birkac kisiden de kendisi hakkinda uydurulan yakistirmalari vs. duymus zaten. Dogustan icine kapanik, utangac Ipek’in hayatinda en son ihtiyaci olan sey boyle bir seydi. Okul degistirmek, kizin annesi ile konusmak (iyi bir arkadasligimiz vardi) veya uzaklasmak gibi cesitli yontemler geldi aklima kizimi korumak icin. Diger yandan da yasanan her aci aslinda bize duygusal esneklik kazandiriyor, beni oldurmeyen sey daha guclu yapar, misali. Sadece uzuluyorum! Insanlari dis gorunusleri ile yargilayan, surekli elestiren ve kusur arayan kalplere. Kendime yapilsa tahammul ederim ama kizimi uzduklerinde sanki canim daha cok aciyor. Bir yanda muhabbet, arkadaslik; diger yanda can acitan davranislar. Arada kaldim!

3 comments

  1. Buket says:

    Biz Sydney’de yasiyoruz. 5 yasindaki kizimin kresinde cogunlukla acik tenli Italyan veya Aussie cocuklar var. Kizimsa esmer ten rengine sahip. Sinifa gecen donem yeni biri basladi, Ispanyol. Bir taraf cok hareketli, konuskan, ozguven patlamasi yasiyor. Diger taraf evde cok konuskan olsa da disarida icine kapanik, utangac.. Bizimkini inanilmaz etkisi altina aldi, ilk baslarda sesimi cikarmadim. Bir gun kizim cok sinirli bir sekilde dediki anne sen beyaz tenlisin guzelsin ben guzel degilim cunku ben esmerim. Hintliyim anne ben ayni Mita gibi (Hintli ogretmen). Anlatiyorum uzun uzun sen Turksun, biz Avustralya’da yasiyoruz. Biri geliyor cocuga Hintlisin diyor. Ve bu kisi cocugun yasina gore (tovbe) ilah gibi gordugu biri. Bunun gibi (kimseye gostermeden sirf o kiz da yapti diye) kresten cantaya oyun hamuru atip eve getirmeler vs. derken yeter artik dedim. Tum ogretmenlerin kafasina yer edene kadar her sabah esim veya ben ogretmenlere “bugun Carla ile oynatmayin” dedik. Ilk basta kizim saklamaya baslasa da artik koptu ondan. Davranislarindan anlayabiliyorum bunu. Belki icinde yer etti, belki baska bir yol izlemeliydim bilmiyorum. Ben bu ulkeye cocugumun adaletli ve esit sartlarda iyi bir egitim almasi icin geldim, onunla ilgili hicbir olumsuz seye tahammulum yok.
    Ote yandan bu kiz bir istisna yabancilar icinde, Turklerden gorduklerimi anlatirdim ama onun icin bana ayri bir sayfa acman lazim 🙂
    Sevgiler,

  2. Vesile says:

    Hahaha, Buket cok guldum yasadiklarini anlatmak icin ayri bir sayfa istegine. Desene yalniz degilmisim! “Ben bu ulkeye cocugumun adaletli ve esit sartlarda iyi bir egitim almasi icin geldim, onunla ilgili hicbir olumsuz seye tahammulum yok.” Sana sonuna kadar katiliyorum.

  3. Emre says:

    Buket Hanım, kısmetse bu yıl Au’ya göç edeceğiz. En büyük çekincelerimden biri çocuğumuzun ırkçılığa maruz kalması, dışlanması. İnşallah iyilerle karşılaşırız… Avustralya’yı ABD gibi sanardım hep. Au Brit’likten kopamamış anlaşılan.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.