Aile blogu

Cok komik! Aşağıda Kemal’in yazısını daha yeni farkettim. Üzerimizde gunun yorgunluğu, o bir koltukta ben bir koltukta bilgisayara gomulmusken demek pek az konuşuyormuşuz ki, lafı gelip de bana siteye yazdığını söylememiş. Ben de bunu ben mi yazdım, Allah Allah hiç hatırlamıyorum, filan diyorum.
Neyse, bugun hayatımın en uzun günüydü. Bitmek bilmedi. Akşamına boynumda kaşıntı başladı. Açı okullarına başlarken stresten benzeri olmuştu, sonra gidip aldırmak zorunda kaldığım bir ben cikivermisti boynumda. O ameliyat izi bana sürekli ders vermeye çalışsa da beynim almıyor, yine degisimle birlikte stres bütün ruhumu kaplıyor. Desarj olmak icin aksam gelip kızlarla ispanakli kek yaptık, battaniye altında çadır yapıp babadan saklandık, ailecek yoga yaptık(boğuşma, gidiklama, kudurma), sonunda kızların kemikleri incindi hep olduğu gibi ve göz yasları akmaya başlayınca dış fırçalayip dogrudan yatağa gittiler.

Kendi kendime söylüyorum:
Aslında dünyadaki bütün isler cok zor ve cok kolay!
Aslında dünyadaki bütün cocuklar cocuk!
Aslında dünyadaki her okul cok yogun ve hiç yogun degil!
Hayat aslında cok kolay ve hiç kolay degil!
Her sey taktiğin gözlükte, her sey ruhu, kalbi, zihni huzurlu tutabilmekte!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *