Muğla’da

4.Uluslararası Dünya Dili Türkçe Sempozyumu için Muğla’ya geldim. 48 saattir durmaksızın yağmur yağıyor. Otobüsler sabah erkenden bizi kampüse götürüyor. Gece 11 gibi Akyaka’daki otelimize dönüyoruz. Toplam 195 sunum, 250’den fazla katılımcı var. Benimki bugün öğlenden sonra. Burada akademisyen olmayan bir tek benmişim gibi hissediyorum. Türkçeyi yabancı dil olarak öğreten kişilerin sayısı cok değil ama paylaşacak, konuşacak çok şeyimiz var. En güzeli de yıllarımı ve emeğimi verip hazırladığım, Türk kültüründen öğeler içeren tezimi meslektaşlarımla paylaşabilme fırsatımın olması. Bahsettiğim kişiler çalışmalarımla çok ilgilendiler. Romanya’dan Beyrut’a çeşitli yerlerde Türkçe öğreten kişiler derslerinde artık benim gereçlerimi de kullanabilecek. Bu beni çok gururlandırdı.
Öte yandan evdekileri çok özledim. Ayrılık bizim pek alışık olmadığımız bir şey. Neyse ki bu akşam İstanbul’a dönüyorum. Şimdilik Muğla’dan bu kadar:)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *