Ömrümün en uzun yolu 

Sonra iniyordum otobüstenÇarşıdan bizim eve giden, ömrümün en uzun

Ömrümün en kısa, ömrümün en çocuk

Ömrümün en ihtiyar yolunu koşuyordum

Çünkü sonunda annem oluyordum, babam kokuyordum sonunda

Bugün okuldan çiktim, yüzümdeki engelleyemediğim gülümseme eve kadar bana eşlik etti. Annem geldi bugün. O gelmeden önceki günlerim kaygılı ve uykusuzdu. Dil bilmeden gelecek, o kadar yoldan geçecek vs vs. Singapur hava yollarından bilet alirken asistan ihtiyacı olan yolcu diye bildirdik. Kapıdan kapıya paket gibi Atatürk HL. diş hatlar kontuarından alıp Kemal’e kadar hep yanında birisi olmuş. Rahat geldiğini söylüyor ama o kadar yorgun ki detayları konuşmayı başka bir akşama bırakıp onu yatağına gönderdik. Tabi ki üşüdü çünkü burada havalar bir türlü ısınamadı. Bana kuru dolmalık biber, çay, isot, tarhana getirdi. Karantinada incelemişler ama elinden almamışlar. Cumartesi 12:30’da hastaneye gidiyorum. Bugün sabah kan verdim ve İpek’in Onur sertifikası aldiği küçük bir tören vardı, ona gittim. Sonra 10:30 gibi okula gittim. Asistanım Suzy astım krizi geçirdi, spacer ile ventolin verip ona ilk yardımda bulundum. Akşam da Defne yi piyano dersine götürüp civarda yürüyüş yaptık. Paper bark ağacının kabuğunu soymayı çok terepatik buldu. 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *