Tag Archive for Türkler

Okuldan

Bizim okulda calisan toplam 8 learning assistant vardi. 3’u ayrildi ve simdi yerlerine birilerini bulmak bayagi zaman aliyor. Kalanlarin is yuku cok artti ve gunlerimiz cok dolu dolu ve yogun geciyor. Ikinci ebru kursum (Facebook’taki grubumu -Marbling Art, Ebru-takip edenler ilki ile ilgili detaylari bilir) Subatin ilk haftasinda baslayacakti ama mudur, su anda eleman yetersizligi oldugu icin kursu ertelememi istedi. Ben de Nisan ayina aldim.

Kemal’in de bankasinda birkac ay once buyuk bir isten cikarma oldu.Faiz artirimi olmadigi icin bankanin karliligi dusmus ve onlem olsun diye cok sayida calisani isten cikartmislar. Cok sukur piyango bize vurmadi, Kemal hala calisiyor ama onun da isleri cok artti. Adamin gecesi gunduzu kalmadi calismaktan.

Bugun islerin guclerin arasinda kamyon tuttu gidip masalari ve su snow plower’i alacak. Is bu aleti almakla bitmeyecek, bir de bunun temizlemesi var ve yarin yeniden kar yagacak! Turk’un karla imtihani! Ne bitmez cileymis bu arkadas. Karli memlekete tasinmadan once iki kez dusunun…

En yakin arkadaslarimdan birisi NJ’ye tasiniyor. Esi orada is bulmus. Biz de Kemal ile konustuk. Bu kalalim mi gidelim mi mevzusu artik yilan hikayesine dondu. Cocuklar kalmak istiyor. Kemal gitmek istiyor. Ben korkak, ne dusunecegimi bile bilmiyorum. Kendimi yatistirmaya calisiyorum. Kafamin icinde ucusan kuslarin sakinlesip dallarina tunemesi icin dusuncelerimi yavaslatmaya calisiyorum. Birkac yontem buldum, sizinle paylasacagim. 🙂

Kar yuzunden

Bazen cizgi filmlerde olur ya oyle bir doverler bir zavalliyi. Tokatin biri bir taraftan gelir digeri diger taraftan. Dayaktan gozunu acamasin. Ne oldugunu anlayamazsin bile. Minesotta’dan geldigimizden beri oyle bir haldeyiz. Hayat son birkac gundur cok fena dovdu bizi. 

Anlatayim:

Gecen sene 21 Ocak’ta biz evimize tasindik. Yilin en karli gunu idi ve 10 santime yaklasan kar vardi. Esyalari eve tasiyan kamyon, driveway’a giremedi kardan. Apar topar bir kar kureyici bulduk, universite ogrencileri, gencten birileri bir kamyonlari var filan, gelip kari temizlemeleri icin anlastik. Bunlar her kar yagdiginda geldiler, toplam 11 kere filan geldiler 1 yil icinde. Her temizlik $40. Biz bekliyoruz bekliyoruz fatura gelmiyor. Normalde email ile veya posta ile faturayi gonderiyorlar. Bunlardan ses seda cikmiyor. Neyse aradan bir yil gecti. Bir aksam saat 9’da kapimiz calindi. Genc bir cocuk dedi ki biz bu evin kar temizligini yapiyoruz ama faturayi odemediniz. Biz de dedik bize herhangi bir fatura gelmedi. Neyse email adresini kontrol ettiler, yeniden gonderdiler faturayi ve biz de ceklerini gonderdik.Sonra bu kisa gezimize ciktik. Bir geldik ki ne gorelim, ev resmen kara gomulmus! Sokaklari temizleyen kamyon da gelmis, yolu temizlemis  ve bizim evin giris cikisi iyice karla kaplanmis. Diz boyu kar var. Eve zar zor girdik. Kemal bayagi sinirlendi. Kar kureyicilerinin telefonu yok. Onlara mail atti, cevap yok. Yoldan geldik, yorgunuz, Defne’nin orkestra pratigi var, esyalari bosalttik arabadan sonra onu alip calismasina goturduk. Araba kara saplana saplana girip cikiyor garaja. Bu arada sokaklar tertemiz, sadece insanlarin bahceleri ve garajlarinin onu karla kapli. Bizim de sokaktan garaja dolanan ve temizlenmesi gereken yol toplamda 200 metre filan. Kemal Defne’yi calismasindan almaya gitti. Bekle bekle gelmiyor! Biraz sonra telefon acti. Meger bir arkadasin evine gitmis, kar kureme makinasini odunc almak icin. Makina da bizim arabaya sigmamis. Arkadas kendi arabasina yuklemis ve gidelim birlikte temizleyelim iki dakikada demis. Adamcagiz tam bagajin kapisini kapatirken ayagi kaymis ve ayak bilegi iki yerden kirilmis. Arkadasi acile goturuyorum dedi telefonda. Dun ameliyat ettiler arkadasi. Kendisi de anestezi doktoru, calistigi hastanede ameliyata alindi. Dun gittim ziyaret ettim hastanede. Her ne kadar gorunmez kaza bu sizin kabahatiniz degil deseler de biz cok mahcup olduk ve cok uzulduk.Kafamizda gri bir bulut ile gezip duruyoruz. Hayatin attigi diger tokatlar daha hafif cok sukur, onlari da zaman bulunca anlatacagim

Countdown started

Dear friends, finally we had our skilled migrant visa and started getting ready to leave for Mandurah. Mandurah is a small town which is one hour drive to Perth,the biggest city of Western Australia. Before sending lock, stock and barrel down under, I want to learn as much as possible about there. The entries I read in the link (http://cerenmus.blogspot.com/2010/10/bat-avustralya-i-perth-ve-yakn-cevresi.html?m=1#comment-form) were encouraging naturewise however I am a bit worried that the city has only 70,000 population and it might be a little hassle to find a proper job in such a small town. 13 th of August is probably the date we will be flying to Perth. We made some friends there and we will be dependent on their guidance for a while until we get to know around. It is not easy to change nearly everything about your life but we just hope that it will worth. This is my last week with my family, I don’t think I will be able to see them before this time next year. I am just hoping to see them without much change. I wish I can find the people in the places where I left them. You know what I mean. I would like to thank my precious friends: Maria Sonia, Maria Elena, Joel, Mark, Victoria, Gulcan and Nihan for their friendship and encouragement, they inspired me for the quest of a more meaningful life. I hope things go smoothly and this experience enriches our lives. May God be with us all along the way.

Gidiyoruz- Hoşçakal İstanbul!!!

Aylardır süren koşuşturma ve uğraş nihayet sonuç verdi. 9 Temmuz’da ailecek Melbourne’e gidiyoruz. 2 yıl sürecek olan bir master programına kabul edildim ve “Applied Linguistics” ( Uygulamalı Dilbilimi) çalışacağım. Sonunda ne olur, ne biter bilmiyoruz ama şu anda sadece bu büyük değişikliğin heyecanı ile yanıp tutuşuyoruz. Sevdiklerimin ilk çırpıda sorduklari soruları ve cevaplarımızı aşağıya sıralamak istedim.
Eşin iş buldu mu? – Bulmadı, orada is arayacak.( Dualarınızın ne kadar etkili olduğunu nihayet görebileceğiz- haydi teyzelerim tesbihinize kuvvet:))
Çocuklar? – Orada okula yazılacaklar. İpek Ocak ayında ilkokula başlayacak, baba iş bulursa Defne de kreşe gidecek.
Ev? – İlk zamanlar okula yakin apart denilen eşyali küçük bir yerde kalacagi ve ayni zamanda kiralik ev arayacağız. Ev bulunca da yavaş yavaş eşyalar alıp döşemeye çalışacağız.
Sen?- Ben üniversiteye gideceğim, yeniden öğrencilik! Master programı olduğu için ders programı esnek.
Buradaki eşyalar? – Araba, motor ve evimizi satıyoruz! Eşyalarımızin da birazını dağıtacak, birazını satacağız.
Ne zaman karar verdiniz? – Yurt dışı tecrübesi edinmek evlendigimizden beri aklimizdaydi. Avustralya’ya gitmek fikri ise Kasım ayı gibi içimizde depreşti.
Sonra ne yapacaksınız?- Allah Kerim’dir. Ben plan yapayım da, Rabbim yukarıdan bakıp gülsün mü? Önce bir gidelim, yaşayalım, karar veririz herhalde…
Peki neden Avustralya?- Onu da sonra anlatırım… Bir dahaki yazıyı bekleyin;)

20120518-214558.jpg

Entocort