Tag Archive for wisconsin turkleri

Arkadaslar

Yunan bir arkadasim Trades of Hope sirketi icin calisiyor. Fakir ulkelerdeki ihtiyac sahibi kadinlari resmen evlat edinir gibi sirketlerinin bunyesine aliyorlar, onlarin urettigi el emegi goz nuru urunleri getirip burada satiyorlar. Charity’den ziyade kadinlarin guclendirilmesi, kendi ayaklari uzerinde durmalari icin kurulmus, oldukca kapsamli calisan profesyonel bir sirket Trades of Hope. Arkadasim da daha fazla insana sesini duyurabilmek icin benim evimde bir tanitim partisi yapmak istedi. Seve seve kabul ettim, tanidigim veya cok az tanidigim butun arkadaslarimi 28 Subatta evimde agirlayacagim. Davetli listesi olustururken bir sey farkettim. Wisconsin’de yaklasik 100 tane birlikte zaman gecirmekten hoslanacagim kadin var hayatimda. Bu beni acayip mutlu etti!

Cevrenin ve dostlarin insanin ruhsal sagligi uzerindeki etkisi her firsatta vurgulaniyor. Zaman zaman zor gunler gecirsek de sanirim dostlarimizla birlikteyken bunlarin ustesinden gelmek daha kolay oluyor. Bu tanitim partisi aslinda bir bahane, sadece bir gercegi daha net gormeme, arkadaslar yonunden ne kadar sansli oldugumu hatirlamama vesile oldu.

Avustralya’daki dostlarimizla bazen bir bardak cay ve kisir, bazen bir fincan Turk kahvesi bazense bira ve patates kizartmasi esliginde hasbihâl ettigimiz gunleri hep minnet ve mutlulukla aniyorum. Sanirim hayatimda biriktirdigim en degerli hazinem dostluklarim.

Uzaktaki-yakindaki butun dostlarima selam ediyorum…

Snow Plower

Dun okuldan cikinca hastaneye arkadasi ziyarete gittim. Sonra Kemal aradi. Home Depot’dayim, kar kureme makinasi aliyorum benim arabaya sigmadi, sen gelir misin dedi. Benim arabanin koltuklari yatiyor ve bagaji daha genis. Gittim ama benim arabaya da sigmadi. Home Depot calisanlari buradan bir kamyon kiralayin dediler, 75 dakikasi $20. Tam Kemal iceriye gidip kiralayacakti ki ben dur bi dakika dedim. Biz gecen hafta Government Surplus Auction’a girmistik. Benim okul genis masa satiyordu, ben de onlari ebru derlserimde kullanmak icin almak istedim. Teklif verip kazanmistik acik artirmayi. 10 is gunu icinde o masalari (8 tane filan) School District Office’den almamiz gerekiyordu. Zaten masalar kocaman, madem kamyon kiralayacagiz bu makinayi goturmek icin , yarin kiralayalim, hic olmazsa o masalari da tasiriz dedim. Kemal istemeye istemeye razi oldu. Eve geldik, Kemal’in arabasi kara saplandi. Adamin canina tak ettigi noktaydi artik o an. Eline kuregi alip giristi. O hirsla yaklasik 2 saat boyunca -8 derecede garajin onundeki karlari kurekle temizledi. Sabah fena bir sirt agrisi ile kalkti. Omuzu ve kolu tutulmus, cok kotu.

Kar yuzunden

Bazen cizgi filmlerde olur ya oyle bir doverler bir zavalliyi. Tokatin biri bir taraftan gelir digeri diger taraftan. Dayaktan gozunu acamasin. Ne oldugunu anlayamazsin bile. Minesotta’dan geldigimizden beri oyle bir haldeyiz. Hayat son birkac gundur cok fena dovdu bizi. 

Anlatayim:

Gecen sene 21 Ocak’ta biz evimize tasindik. Yilin en karli gunu idi ve 10 santime yaklasan kar vardi. Esyalari eve tasiyan kamyon, driveway’a giremedi kardan. Apar topar bir kar kureyici bulduk, universite ogrencileri, gencten birileri bir kamyonlari var filan, gelip kari temizlemeleri icin anlastik. Bunlar her kar yagdiginda geldiler, toplam 11 kere filan geldiler 1 yil icinde. Her temizlik $40. Biz bekliyoruz bekliyoruz fatura gelmiyor. Normalde email ile veya posta ile faturayi gonderiyorlar. Bunlardan ses seda cikmiyor. Neyse aradan bir yil gecti. Bir aksam saat 9’da kapimiz calindi. Genc bir cocuk dedi ki biz bu evin kar temizligini yapiyoruz ama faturayi odemediniz. Biz de dedik bize herhangi bir fatura gelmedi. Neyse email adresini kontrol ettiler, yeniden gonderdiler faturayi ve biz de ceklerini gonderdik.Sonra bu kisa gezimize ciktik. Bir geldik ki ne gorelim, ev resmen kara gomulmus! Sokaklari temizleyen kamyon da gelmis, yolu temizlemis  ve bizim evin giris cikisi iyice karla kaplanmis. Diz boyu kar var. Eve zar zor girdik. Kemal bayagi sinirlendi. Kar kureyicilerinin telefonu yok. Onlara mail atti, cevap yok. Yoldan geldik, yorgunuz, Defne’nin orkestra pratigi var, esyalari bosalttik arabadan sonra onu alip calismasina goturduk. Araba kara saplana saplana girip cikiyor garaja. Bu arada sokaklar tertemiz, sadece insanlarin bahceleri ve garajlarinin onu karla kapli. Bizim de sokaktan garaja dolanan ve temizlenmesi gereken yol toplamda 200 metre filan. Kemal Defne’yi calismasindan almaya gitti. Bekle bekle gelmiyor! Biraz sonra telefon acti. Meger bir arkadasin evine gitmis, kar kureme makinasini odunc almak icin. Makina da bizim arabaya sigmamis. Arkadas kendi arabasina yuklemis ve gidelim birlikte temizleyelim iki dakikada demis. Adamcagiz tam bagajin kapisini kapatirken ayagi kaymis ve ayak bilegi iki yerden kirilmis. Arkadasi acile goturuyorum dedi telefonda. Dun ameliyat ettiler arkadasi. Kendisi de anestezi doktoru, calistigi hastanede ameliyata alindi. Dun gittim ziyaret ettim hastanede. Her ne kadar gorunmez kaza bu sizin kabahatiniz degil deseler de biz cok mahcup olduk ve cok uzulduk.Kafamizda gri bir bulut ile gezip duruyoruz. Hayatin attigi diger tokatlar daha hafif cok sukur, onlari da zaman bulunca anlatacagim