Satilik Ev

Avustralya’daki evimizi satiyoruz. Uzaktan kiraci ile ugrasmak bizi cok yoruyor. Bir de evin masraflari ve Bati Avustralya ekonomisinde gittikce deger kaybeden emlak pazarini dusundugumuzde birakin kar etmeyi zararin neresinden donersek kardir diye dusunmeye basladik. Keske 2 sene once bu karari verseymisiz. Isin duygusal yani bazen bogazima bir dugum atmiyor degil. Bahcemizi, masmavi gokyuzunu ve taptaze ciceklerin kokusunu dusundukce gozlerim doluyor ama hayatta bazen bazi seyleri geride birakabilmeyi bilmek lazim.

Emlakci ile iletisime gectik ve hazirliklara basladik. Onumuzdeki 2-3 ay bizim icin calkantili bir ay olacak. Aslinda hayata bakarsak, hangi ay oyle degil ki. Hayatin tumu calkanti. Mesela gecen gun okulda uzerine ciktigim tabura calkalandi (!) tabureden dusup ayagimi burktum. Oyle bir burkulma ki , kirigi mumla aradim. Doktor 2 hafta boyunca surekli giymem icin bana walking boots verdi. Kaza okulda oldugu icin masraflari okul odeyecekmis, hayatimda ilk defa workers compensation’a basvurdum, bir suru kagit isi var.

Okula gidip gelmeye devam ediyorum. Kemal de calisiyor. Kizlar da okul ile ugrasiyorlar, kulupler falan filan derken gunlerimiz cok dolu geciyor. Umarim sizde de her sey yolundadir.

Sevgiler

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

thirteen − ten =